در حال بارگذاری ...
  • گفت وگو با ساناز بیان کارگردان و نویسنده تئاتر

    آبی مایل به صورتی در باره زن نبودن است

    ساناز بیان دانش آموخته دانشگاه هنر و معماری در رشته نمایش با گرایش ادبیات نمایشی است و از جمله استعدادهای نسل جوان تئاتر است که در سال های اخیر به خصوص با اجرای موفق نمایش قاتلانه،عامدانه، عاشقانه، با بازی بهاره رهنما و یا نوشتن متن نمایش نامه مستند شلتر نامش را به عنوان هنرمندی متفکر و دارای سبک و ایده در حوزه تئاتر مستند ثبت کند .

    بیان قبل تر نمایش تحسین شده هتلی را برای حمید رضا آذررنگ نوشته بود . او همچنین اجراهایی از نمایش خانه عروسک ایبسن ، سایه روشن هدایت و مهاجران اسلاومیرمروژک هم داشته است.او در گفت وگو با ایران تئاتر در باره فعالیت های جدید کاریش گفت : به  تازگی متن نمایشنامه آبی مایل به صورتی را نوشته ام .که یک کار اجتماعی است و مدت زیادی در انتظار مقدمات به روی صحنه بردنش هستم . تمرینات نمایش از شهریور ماه آغاز شده است و برای اجرا با تماشاخانه پالیز در هفتم آذر ماه به توافق رسیده ایم .

     

    وی در باره عوامل نمایش گفت : بعد از تجربه موفق با نسیم ادبی در نمایش قاتلانه، عامدانه ، عاشقانه او در این نمایش هم بازی دارد و حمید رضا آذررنگ هم در بخش ویدیو پرداکشن نمایش حضور ویدیویی دارد و به عنوان مشاور کارگردان هم با من همکاری می کند و وحید لک هم به عنوان مدیر تولید در نمایش حضور دارد.

     

    بیان در باره استفاده از سبک تئاتر مستند در ساختار نمایش آبی مایل به صورتی عنوان کرد : کار بیشتر در فضای درام اجتماعی می گنجد وبرای نوشتنش  پژوهش های گسترده ای انجام دادم و مانند همان کارهای مستند برای تحقیقات وپژوهش آن وقت زیادی صرف کردم.  اما به دلیل اینکه ارتباط آدم ها در این نمایش عینی نیست و به نوعی سوبژکتیو است نمی توانم به آن تئاتر مستند بگویم ولی این اثر هم یک درام اجتماعی پژوهش محور است. نمایش قاتلانه، عامدانه ، عاشقانه در باره زن بودن بود. اما آبی مایل به صورتی در باره زن نبودن است.  همیشه دوست دارد کاری را انجام دهد که در آن به نوعی بیان حقیقت و نقد اجتماعی وجود داشته باشد و در نقد اجتماعی یک پله جلوتر از جامعه باشم. برای نمایش جدیدم با بیش از ۸۰ نفر به صورت میدانی مصاحبه کردم و قصه همان آدم ها را روایت می کنم و یک جورهایی یادآور فضای متن نوشته شلتر است و یک جور رئالیسم اجتماعی در باره آدم های فرو دست اجتماع که دارای زخم های متعددی هستند در بطنش وجود دارد. آدم هایی که از یاد رفته هستند .

     

    بیان در باره سایر فعالیت های کاریش افزود: فیلمنامه در بی زمان را به طور مشترک با حمیدرضا آذرنگ نوشته ام و قرار است علاءالدین پژهان آن را بسازد.

     

    گفت وگو از احمد محمد اسماعیلی

     




    مطالب مرتبط

    گفت وگو با هادی عطایی بازیگر نمایش آبی مایل به صورتی در فجر36

این مهم است که بتوانم همه نوع نقشی را بازی کنم
    گفت وگو با هادی عطایی بازیگر نمایش آبی مایل به صورتی در فجر36

    این مهم است که بتوانم همه نوع نقشی را بازی کنم

    ایران تئاتر:نمایش آبی مایل به صورتی یک نمایش رئالیستی در باره آدم هایی است که در جامعه نادیده گرفته شده اند و کمتر به آنها و مشکلاتشان توجهی شده است . هادی عطایی کارگردان ، بازیگر انرژیک و فعال تئاتر فارغ التحصیل رشته بازیگری از مدرسه عالی بازیگری است. وی سالها است علاوه بر ...

    |

    گفت و گو با ساناز بیان کارگردان «آبی مایل به صورتی» در فجر36

به هنر بی درد و دغدغه دلبستگی ندارم
    گفت و گو با ساناز بیان کارگردان «آبی مایل به صورتی» در فجر36

    به هنر بی درد و دغدغه دلبستگی ندارم

    ایران تئاتر: آبی مایل به صورتی نمایشی است که این روزها به نویسندگی و کارگردانی ساناز بیان در تماشاخانه پالیز به صحنه می رفت. آبی مایل به صورتی یک نمایش تلخ اندیش رئالیستی در باره اندوه ، سختی ها و چالش های دوجنسیتی ها و ترنس ها است. نمایشی که می کوشد مردم را با واقعیت وجودی این ...

    |

    نقد مقایسه‌ای بر دو نمایش «آبی مایل به صورتی» کار ساناز بیان و «خودکار بیکار» اثر سامان ارسطو

گمشده در تن‌های تنها
    نقد مقایسه‌ای بر دو نمایش «آبی مایل به صورتی» کار ساناز بیان و «خودکار بیکار» اثر سامان ارسطو

    گمشده در تن‌های تنها

    ایران تئاتر، اردشیر شیرخدایی٭: این نوشتار نگاهی اجمالی به نمایش‌های ‌«آبی مایل به صورتی» و «خودکار بیکار» دارد که دارای مضمون اصلی مشترکی هستند و به مسائل و مصائب تراجنسیتی‌ها در اجتماع می‌پردازند.

    |

    نظرات کاربران