در حال بارگذاری ...
  • نگاهی به نمایش «گفتگوی شبانه» به کارگردانی راحله شمس آبادی

    لطفا از سرقت ترازوی عدالت اجتناب کنید، پیگرد قانونی دارد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان پیرامون که انسان‌ها به نوعی آن را بنابر خواسته‌ها و داشته‌های خود اداره می‌کنند مالامال از عناصری است که گاهی هم راستا با عقایدشان و گاهی خلاف آن شکل می‌گیرد. حال ضرورت این کارکرد در دنیای امروز برگرفته از نکاتی است که در آن مفاهیم فلسفی، درونی و روانشناسی عیاری مشخص دارند. عیانی که بی هیچ تردیدی موضع بروز روابطی با ضابطه‌های معین است.

    لزوم ایجاد ارتباط بین انسان‌ها با در نظر گرفتن این موضوع که آنها موجوداتی با خاصیت اجتماعی هستند دارای قوانین و لازمه‌هایی است که می‌تواند شرایط را بر اساس داشته‌هایی در حالتی متغیر نگاه دارد. حال این کارکرد نه تنها به پیرامون و شرایط آنها وابسته است، بلکه تا اندازه‌ای داشته‌های درونی هر انسان را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. لذا با توجه به این رویکرد باید اذعان داشت که جامعه بشری نیازهای خود را به طور موازی بین خصوصیات درونی و بیرونی به نوعی تقسیم می‌کنند که همه چیز مطابق نیازهای روزمره بشر و یا خواسته‌های طولانی مدت آنها رقم زده شود. اما در این میان عناصر خیر و شر که از درون به بیرون نمایان می‌شوند گاهی این امیال را دچار دگردیسی می‌کنند تا این نظم خواسته و یا ناخواسته به مسیری دیگر هدایت شود. البته پیش آمدن این موضوع سبب شکل گیری وقایعی می‌شود که در آن جنگ و صلح، خشونت و سایر عناصر بیرونی به وضوح پیش روی انسان‌ها قرار بگیرد. حال باتوجه به این کارکرد اهمیت عناصر فلسفی و البته روانشناسانه بیش از پیش احساس خواهد شد، زیرا بروز داشته‌ها و نداشته‌های بشری از این دو مقوله سرچشمه می‌گیرند. بنابراین در دنیای نویسندگان، کارگردان‌ها، تئوریسن‌های مجامع سیاسی، اقتصادی و با تاکید اجتماعی این لزوم پیش می‌آید که باید در مقام یک انسان رو در روی بی‌عدالتی ایستادگی کرد تا ضربان نبض جهان در روزگاری به ثبات و ریتم مشخص برسد. لذا با اشاره به این موارد باید گفت رعایت اصولی که بشریت را به آرامش می‌رساند جزو دلایلی است که هرگز نباید از آن پرهیز کرد و به فراموشی سپرد.

    نمایش «گفتگوی شبانه» با تاسی از مواردی که به آن اشاره شد کوشیده است تا بر اساس روایتی از انسان و شرایط موجود در ساختار اصلی نکاتی مهم را جهت یادآوری بیان کند. نکاتی که در آن کالبد انسانی بر اساس باورها و دیدگاه‌های متفاوت اجتماعی شرح داده می‌شود تا جهان اثر بتواند در ازای طرح مسئله‌، راهکاری را برای ضرورت جبران مافات به تصویر بکشد. حال این تمهید در ابتدا از سوی نویسنده اثر یعنی فردریش درونمات الگو گرفته شده است، زیرا که این نویسنده بی‌شک جزو نویسندگانی است که لازمه و مواد اصلی متون خود را از درون جامعه و اتفاق‌های آن به دست آورده تا عناصر موجود آثارش شکل و ظاهری واقع‌گرا داشته باشند. حال تبعیت این نمایش از دیدگاه نویسنده باعث شده است تا جهان اثر بیشتر از آنکه تحت تاثیر تخیل و یا واقع‌گرایی محض قرار بگیرد در مرزی مابین آنها متولد شود. جهانی که در آن به هزارتویی اشاره می‌شود که انسان امروزی گرفتار بی‌عدالتی‌های شده و از آن گریزی ندارد. حال جهان متن بر این اساس با ساختاری که متشکل از روابط انسانی است به محتوا خود غنایی بخشیده تا بتواند پیام و هدف خود را به مخاطب منتقل کند. در واقع در این اثر که روی صحنه آمده است لحظات سرشار از نقد اجتماعی و اصلاح اجباری افراد جامعه که شرایط موجود خواستار آن است نمایش داده می‌شود. لذا در مقابل استفاده از این کارکرد طبیعی است که در جهان اثر، روایت جایگاهی مشخص برای خود داشته باشد. زیرا الزامات یک جامعه نمی‌تواند تنها قصه‌ای برای شنیدن را بازگو کند. بنابراین تمهیدات کارگردان اثر به سویی هدایت شده است تا با داشتن دو شخصیت که دو قطب مخالف یکدیگر هستند به بیان محتوایی بپردازد که مجال تشخیص و نتیجه گیری را از طریق شیوه اجرایی خود برای مخاطب فراهم آورد.

    لذا این رویکرد سبب شده است تا در ابتدا شخصیت‌ها از باورها، خواسته‌ها، نداشته‌ها و سایر مسائل درونی خود حرف به میان آورند تا دلیل تمایزهای وجودی بر اساس استدلال‌های درونیشان همچون مقوله‌های تخیل و واقع‌گرایی مرزی مشخص داشته باشند. در واقع جهان این نمایش کوشیده است تا با ایجاد مقوله سیال ذهن به نوعی شخصیت‌های خود را در حالتی معلق نگاه دارد تا آنها به راحتی بتوانند خیال و واقعیت را تجربه کرده و در نبردی برابر رو در روی یکدیگر فریاد بزنند و حق طلبی کنند. لذا این تاکید اجتماعی از سوی نویسنده و تمهید فضاسازی از سوی کارگردان توانسته فضایی را برای مخاطب بازسازی کند که بر اساس محتوایی امروزی هر کدام از ما شاهد آن هستیم. حال در مبحث شخصیت‌ پردازی طراحی دقیقی صورت گرفته است، زیرا شخصیت‌ها بنابر کنش‌ها و واکنش‌های به اندازه معینی برون ریزی می‌کنند به طوری که مرز مشخص بین آنها خطی پُر رنگ در برابر دید مخاطب است. البته باید یادآور شد که سیال ذهن به کار رفته در این نمایش باعث شده است که فضای متوهم شخصیت نویسنده در برابر شخصیت قاتل شرایطی را طراحی کند تا ثمرات این کارکرد برای باورپذیری مخاطب ایجاد شود. زیرا هدف تولید یک نمایش در ابتدا به قصد باورپذیرشدن ذهن مخاطب رخ می‌دهد و نه چیز دیگری.

    حال تاثیرات محتوا و دستاوردهایی که کارگردان اثر از آن دیدگاهی را کسب کرده سبب شده است تا در طراحی‌ عناصر فضای نمایش تاثیرات قابل ملاحظه‌ای شکل بگیرد. تاثیراتی که در آن شخصیت‌های اثر جهانی فراتر از باور خود را بر اساس سیال ذهنی که برایشان ایجاد شده است را می‌بینند. در واقع طراحی صحنه، لباس، نور و موسیقی بنابر ضرورت خواسته‌های دراماتیک متن صورت گرفته تا همه چیز در حالی که مرز مشخص دارند برای درک مخاطب قابل پذیرش باشند. حال در این میان میزانسن‌های طراحی شده بسیار حالتی بیرونی دارند تا شرایط و موقعیت‌های جهان اثر به همان شعار مبارزه در برابر بی‌عدالتی تاکید داشته باشد. البته طراحی حرکت‌های وضعی شخصیت‌ها از نگاهی دیگر با ضوابطی که خواستگاه کارگردانی در پیام نمایش معین کرده نظم گرفته است تا دلیل رویکرد اجتماعی این اثر مجالی برای دفاعیه‌ای برای بازگو کردن آنها را داشته باشد.

     




    مطالب مرتبط

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با غلامرضا عربی کارگردان نمایش «شاباش خوان»

رویاها صادقانه ترین اتفاق‌های زندگی بشر هستند
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با غلامرضا عربی کارگردان نمایش «شاباش خوان»

    رویاها صادقانه ترین اتفاق‌های زندگی بشر هستند

    ایران تئاتر: خیال یکی از عناصری است که می‌تواند آدمی را سرذوق آورد و امیدواری را در ذهن و جانش قوت بخشد. حال این کنش قانون‌مند در حالی که واقعیت را با خود همراه کرده شرایطی را ایجاد می‌کند که آدمی با تخیل خود در لحظاتی که دوست دارد شناور شود. لذا این رویکرد دراماتیک یکی از ...

    |

    نگاهی به نمایش «شاباش خوان» به کارگردانی غلامرضا عربی

نوای ناگفته‌های اسرار آمیز خیالم بهتر که جهانم باشد
    نگاهی به نمایش «شاباش خوان» به کارگردانی غلامرضا عربی

    نوای ناگفته‌های اسرار آمیز خیالم بهتر که جهانم باشد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: گاهی باید برای گفتن واقعیت‌ها از زبان دیگری سخن به میان آورد و از جان دل همه چیز را مرور کرد. جهان هستی نیز همچون این تعریف کوشیده است که اوقاتی انسان‌ها از ماجرا یا اتفاقی آگاه سازد.

    |

    نگاهی به نمایش «همه درها به بیرون باز می‌شوند» به کارگردانی رضا ایزد خواه و حسین ملامحمد مهدی

نظام ارتباط انسانی رابطه کنش‌مند یک به یک است
    نگاهی به نمایش «همه درها به بیرون باز می‌شوند» به کارگردانی رضا ایزد خواه و حسین ملامحمد مهدی

    نظام ارتباط انسانی رابطه کنش‌مند یک به یک است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: سیر تاریخ تحولات انسان در برآورده ساختن نیازهایش در ازای تمایل درونی خود، مرزی مشترک و هم اندازه با جامعه و پیرامون خود دارد. زیرا این نسبیت شاخصی انکار ناشدنی در طول حیات بشر بوده است. حال با پیشرفت جوامع این مرز هر روز کمرنگ می‌شود که دلیلی بجز ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با رضا فوادی کارگردان نمایش «دوپامین»

تلاش برای رسیدن به زبانی که مورد توجه نسل جوان  باشد
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با رضا فوادی کارگردان نمایش «دوپامین»

    تلاش برای رسیدن به زبانی که مورد توجه نسل جوان باشد

    ایران تئاتر: انسان بر اساس شاخص‌های درونی و بیرونی خود دچار پیچیدگی‌ها و البته فراز و نشیب‌های بسیاری است. اوج و فرودهایی که قابلیت دارند تا هر چیزی در ثانیه تغییر داده و مسیری نو را نشان بدهد. حال ضمیمه این لزوم تصمیم و خواسته است که بنابر ضرورت بودن یا نبودن پیش رو قرار ...

    |

    نگاهی به نمایش «دوپامین» به کارگردانی رضا فوادی

انگیزه لازم بودن، غریزه استثنایی یک موجود زنده است که فکر می‌کند
    نگاهی به نمایش «دوپامین» به کارگردانی رضا فوادی

    انگیزه لازم بودن، غریزه استثنایی یک موجود زنده است که فکر می‌کند

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: اجتماع و مردم در سیر تاریخ همیشه منبعی قابل توجه برای پرداخت به مسائل مهمی از جمله تاریخی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بوده است. جایگاهی که همیشه این قابلیت را دارا بوده تا اشاره به کنش‌های جمعی و یا فردی تعریفی مشخص را ارائه بدهد. تعریفی که در آن لزوم شکل ...

    |

    گفتگو ایران تئاتر با راحله شمس آبادی به بهانه اجرای نمایش گفتگوی شبانه

بی توجهی تئاتری ها به یکدیگر آزار دهنده است
    گفتگو ایران تئاتر با راحله شمس آبادی به بهانه اجرای نمایش گفتگوی شبانه

    بی توجهی تئاتری ها به یکدیگر آزار دهنده است

    ایران تئاتر:شمس آبادی یکی از نمایشنامه های رادیویی فردریش دورنمانت را برای صحنه تنظیم کرده و آن را در خانه نمایش اداره تئاتر به صحنه برده بود.

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با پیمان یاحقی یکی از نویسندگان و کارگردان‌های نمایش «ناتمام»

بازگویی از جهان حقیقت مرز مشترک بین رویا و واقعیت است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با پیمان یاحقی یکی از نویسندگان و کارگردان‌های نمایش «ناتمام»

    بازگویی از جهان حقیقت مرز مشترک بین رویا و واقعیت است

    ایران تئاتر: پرداختن به مسائل انسانی از جمله مواردی است که می‌تواند بازتاب‌های گوناگونی را در آثار نمایشی شکل بدهد. روندی که اگر در مسیر درستی هدایت شود این امکان را فراهم می‌آورد تا مخاطب دیدگاه جدیدی به طرح موضوع و مسئله در ذهنش شکل بدهد و حتی در مواقعی درصدد تغییر ذائقه ...

    |

    نگاهی به نمایش «ناتمام» به کارگردانی مشترک پیمان یاحقی و پیمان می آبادی

ضرورت مسری بودن یک حس انسانی با خاصیتی جهان شمول
    نگاهی به نمایش «ناتمام» به کارگردانی مشترک پیمان یاحقی و پیمان می آبادی

    ضرورت مسری بودن یک حس انسانی با خاصیتی جهان شمول

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: دلایل شکل‌گیری روابط بین انسان‌ها را باید جزو یکی از بنیادی‌ترین اتفاق‌هایی دانست که جهان برپایه آن سمت و سوی خود را برای جلو رفتن انتخاب می‌کند. زیرا این روابط است که مشخص می‌کند چه فردی با چه داشته‌هایی می‌تواند اثبات کند مرزهای انسانیت با چه ...

    |

    نظرات کاربران